Soetekin was gisteren bij wijze van straf voor een uur naar een lagere kleuterklas gestuurd. Ze heeft het wel eens lastig met braaf stilzitten, doen wat er gevraagd wordt en vooral met zwijgen.
Vandaag bij het binnengaan van de klas heeft ze me nogmaals beloofd van te luisteren, het is een goede oefening,immers, niet alleen kindjes moeten luisteren, mama's en papa's moeten ook luisteren want anders worden die ook gestraft.
Iemand heeft haar ooit immens bang gemaakt van de politie en ze begon een verhaal over mama's die met de auto rijden en moeten wachten als het rood is.
't Punt was: Ze ging haar best doen vandaag.

 

Vanmiddag ging ik haar ophalen en kreeg te horen dat ze het een halve dag heeft volgehouden en daarna toch eens moest herinnerd worden aan de regels.
Dat is vooruit gang, in de auto op weg naar huis zei ik dat dan ook tegen Soetekin en ik vroeg haar of ze morgen misschien heel de dag braaf kon proberen zijn.

Het antwoord was heel simpel en op een zakelijke toon: "Ach, Mama is toch niet boos!!"

Ik heb haar beloofd dat dat wel eens anders kon worden en haar tevens ingelicht over het feit dat papa ook het heen en weer schriftje leest als ze al lang in bed zit.

 

DAT was nieuws voor haar!

En prompt beloofde ze dat ze morgen toch maar goed ging luisteren....

Soete heeft een hele kleerkast vol nieuwe dingetjes en die moeten geshowd worden uiteraard!

Deze combinatie is afkomstig van het huis "adams kids". Soetekin draagt hier een bloesje met lange mauwen, een bijpassen rokje en bijpassende laarsjes.

Voor de koudere dagen kan u opteren voor beige of lila kousebroeken.

Lol, haar vuurspuwende draak moest ook op de foto. Dat ding heeft eigenlijk meer dan anderhalf jaar geen aandacht gekregen.
Ik ben opruimdozen gaan kopen (ik zet hier wel eens een foto) en daar hebben we heel de hoop speelgoed in gerangeerd. Verloren schatten zijn weer uitgekomen en andere dingetjes zitten nu iets dieper weg tot de volgende opruimronde.

En liefst uiteraard met Zoe en Erwan.
Hieronder vind je  nog een paar fotootjes van in de speeltuin van Toys are us, een overdekte speelplaats met toezicht.
De meeste foto's zijn heel erg mislukt want stilstaan en pauzeren is echt wel te veel gevraagd! De snelheid waar mee er op en neer gelopen, gesprongen en gevallen wordt kan mijn gsm toestelletje jammer genoeg niet bijhouden.

Met NV-East, de Nederlandse vereniging, zijn we afgezakt richting tree of life voor een woestijn barbeque. Het was weer eens goed georganiseerd! Het was echter zooooo ongewoon warm dat de spelletjes die voorzien waren blijven liggen zijn.
Hier onder vind je enkele foto's.

Verder ben ik met soete om winterkleren geweest. Geloof het of niet maar ook met een minimumtemperatuur van 14 graden 's nachts kan je wel een dikkere broek gebruiken.

Heel onschuldig zijn Zoe, Erwan en Soetekin om de beurt ziek geworden. ook Zoe en Soete's pluche hond moesten er aan geloven en kregen een spuit in de arm.

Een reden om de televisie uit te zetten is meegaan met mama, vooral als die naar het beauty salon gaat!

Bahrain is een moslimland maar dan wel een waar alles kan.

Hier is alcohol en varkensvlees, er zijn talloze nachtbars met de bijhorende meisjes van plezier en er zijn hotels waar je voor 1 uur per keer kan boeken.
Alles wat voor de koran niet mag of ten stelligste wordt afgeraden kan in Bahrain.
Saudies, Kuwaities, Omanies, Qataries en Emiraties komen sinds het einde van de suikerfeesten weer langs de enige toegangsweg over land toe. De brug tussen Saudi en Bahrain, dezelfde brug waarvan gezegd wordt dat Alah niet verder kijkt dan de brug.

 Zou het?
Ik vind zulke uitlatingen nogal belachelijk maar dat is slechts mijn bevinding.

De niet moslim mens vind zijn zondige eet en drinkwaren in goed weggestopte hoeken.
Vooral bij drankwinkels moet je echt de ingang zoeken en moslims worden er aan de deur geweerd.
Aan de drankencentrales staan ze soms uren te wachten tot er een goede ziel voor hen wat inkopen wil doen. Makkelijker zou zijn dat ze hun witte jurk uitdoen en gewoon binnenstappen.
Ik ben er nog steeds niet uit waarom ze proberen bier te kopen in een centrale in hun wit kleed terwijl ze elk hotel kunnen binnenstappen zonder hun klederdracht te veranderen om er op geen tijd ladderzat te worden.

Varken en afgeleiden vind je in 2 winkelketens, ze staan vol "expat" eten en ergens in een hoekje is er een onopvallende deur waar "pork" staat aangegeven.

Daar was ik deze middag met Janelle. Janelle vliegt zometeen naar Qatar op bezoek bij vrienden.
2 Kilo spek in sneetjes, netjes verpakt in papier en luchtdicht afgesloten met een stikker rundvlees er op.
Bij de winkel kijken ze er al lang niet meer van op, er is altijd wel iemand die 500 gram hesp, wat koteletjes of 150 gram salami laat inpakken om het dan mee te smokkelen.

Op weg naar school, even voor 8 uur.

Er zijn nu ruim een week wolkjes, af en toe, misschien krijgen reeds we in November een beetje regen?

Bahrain is ondertussen weer afgekoeld na de zomer.

Vandaag: Maximum 36, 's nachts minimum 25 graden.

Heerlijk weer om buiten te eten dus.

De bbq heeft reeds meer dan een maand weer zijn vaste buiten plaats veroverd en krijgt haast de kans niet meer om af te koelen. Er gaat niets boven kooltjes opwarmen, tafel dekken, theelichtjes op tafel, een glaasje wijn en het zwembad aan het einde van het terras.

Fred had een tv nodig in zijn huis in Saudi, omdat het ons nogal gek leek van nog maar eens een tv bij te kopen in het geval alles weer samen verhuist in 1 huis (dan zouden we er 3 hebben) hebben we geopteerd voor een projector, een handig formaat dat gemakkelijk heen en weer kan meereizen.

Nu kijken we buiten groot scherm films op de muur in plaats van binnen voor tv te hangen.

Ooit al eens liggen drijven op een matje onder de sterren met een glaasje lekker in je handen terwijl je film kijkt?

Decadent, I know, maar daarom niet minder HEERLIJK

Aan ons Nele!!

't begint schaamtelijke vormen aan te nemen.... 50 (vijftig) dagen niets geblogd!

Dat wil lang niet zeggen dat er niets gebeurd is, neenee, mijn hoofd stond er niet naar, ik had er gewoon even geen zin meer in.

Wat hebben we ondertussen allemaal gedaan...

Het is Ramadan geweest, voor ons betekent dat dat er niet gegeten of gedronken wordt op straat of in de auto zolang de zon voor verlichting zorgt.
Op het werk kan dat wel eens lastig zijn maar tevens is de werkdag ook een beetje korter en daardoor kon ik eens ik door de tuinmuur van ons huis verdween ruimschoots mijn schade inhalen op ons terras in het zonnetje met een boek er bij.

De tuin heeft in die periode ook een opknapbeurt gehad. Het is onwaarschijnlijk hoe snel alles hier groeit als je het een beetje potgrond en vooral water geeft. Aan de rechtse kant van het huis kon ik nog amper passeren, de struiken hadden op minder dan 3 maanden tijd de twee meter tussen hun bedding en de huismuur overbrugd. Met de grote tuinschaar ben ik samen met Nora 3 volle namiddagen in de weer geweest om alles wat te groot, te lang en te weelderig was zonder pardon af te knippen, ondertussen is het alweer 3 weken enorm flink aan het groeien en denk ik er aan om me nog eens te laten gaan met de schaar.
Verder heb ik toen 5 pottenplanters aan de muur gehangen, poezen met attitude en daarin witte petunia's.

Het is nu eindelijk ook wat minder warm, de zee brengt weer verkoeling en het snorkelen is mijn meest gewenste tijdverdrijf overdag in het weekend.
Ik moet misschien eens een onder water camera halen, de plek waar ik snorkel lijkt op een gigantische tropische aquqrium compleet met blauwe krabben en bont gestreepte papegaaivissen.

In het kort nog wat meer!!
Het werk houdt me bezig de laatste tijd en ook daarom kom ik niet toe aan halve boeken per dag